Chemobrein

Ihavechemobrainwhat'syourexcuse_jpegChemobrein, je leest er wel eens wat over. Over de vergeetachtigheid, het warrige hoofd en gebrek aan concentratie dat ontstaat ten gevolge van een chemokuur. Vreselijk lijkt me dat. Zelf heb ik er gelukkig helemaal geen last van. Zo nu en dan vind ik een leverworst terug in de vaatwasser of kaas in de bestek la (meestal ligt de kaasschaaf dan in koelkast, dus er zit wel logica in) maar verder heb ik eigenlijk nergens last van.

Tot vanochtend. Omdat ik graag met gezwinde spoed weer aan het werk wil, is het zaak om Mika te leren alleen zijn voor een paar uurtjes per dag. Echt heel lang is niet nodig, want er is altijd wel iemand thuis of aan het thuiskomen. Normaal gesproken neem ik haar mee naar kappers (yeah right, wishful thinking!) pedicures, winkelcentra, fysiotherapeuten etc. Maar vanochtend leek me een goed moment om met het afbouwen hiervan te beginnen.┬áVol goede moed stapte ik dus in de auto, op weg naar mijn eerste ‘zonder Mika’ afspraak. Nog even aan de deur geluisterd, maar ik hoorde haar niet huilen.

Met toch wel een beetje zwaar gevoel in mijn buik kwam ik een kleine 10 minuten later aan op mijn afspraak. Zie je wel ik kan dat best, zonder hond op stap. Trots stap ik binnen bij de eh…oh ja..de dierenarts. Misschien toch niet de ideale eerste afspraak om mee te beginnen. Oeps!