Sandokan

Ik heb een nare obsessie voor het ‘matchen’ van kleuren en kledingstukken  die het me onmogelijk maakt om bijvoorbeeld bruine schoenen bij een zwarte tas te dragen. Ook al is het nog zo hip, ik kan het niet.

Vanochtend wilde ik perse mijn zwarte Mexicaanse cowboylaarsjes met de geborduurde bloemen aan. Lichte paniek, want ik wil geen pruik op en de enige zwarte muts die ik heb heb, is een dikke gebreide skimuts….veel te warm.  Maar deze laarsjes schreeuwen erom gematched te worden met zwart gekleurde hoofdbedekking. In een onbewaakt moment van creativiteit bedenk ik me dat ik de zwarte sjaal met dezelfde bloemtjes, ook best creatief om mijn hoofd kan binden.

Mijn hoofddoek ziet er leuk uit. Debian vindt dat ik op een piraat lijk, Dennis vindt het ‘best leuk’ en Edwin noemt me Sandokan (dat zegt wel weer wat over onze leeftijd, want ik moest zelf ook meteen aan deze tv piraat uit een eind jaren 70 serie denken) Ik ben blij dat ik een mannengezin heb, dat totaal niet gehinderd wordt door wat de mode voorschrijft. We doen maar wat en dat pakt de ene keer beter uit dan de andere. Ik heb er deze keer een goed gevoel over.Maar als ik de supermarkt van het Makado centrum in wil lopen, gebeurt er iets onverwachts. Een viezige dikke vent staart me afkeurend aan. Als ik een boodschappenmandje wil pakken gaat hij voor me staan en begint luidkeels tegen me te tieren. ‘Vieze islaamhoer’, ‘Marokkanen teef’  en ‘Hoofddoek snol’ volgen elkaar snel op.

Even ben ik totaal uit het veld geslagen. Om ons heen kijken allemaal mensen naar me. De meesten afkeurend, niet naar hem maar naar mij. Anderen lopen snel door en doen alsof ze niks zien of horen. Bij ‘stomme kanker kut’ trek ik de sjaal van mijn hoofd. Klopt! zeg ik.  Ik pak mijn mandje en loop met een kaal hoofd de winkel in. Niemand durft me meer aan te kijken.

IMG_1908

 

2 Comments

  1. Jemig Caroline, ik zit nog even verder te lezen op je blog, maar hier schieten de tranen van in mijn ogen. Wat ontzettend naar om mee te maken, en wat heb je goed gereageerd. Sta je weer te kijken hoe onvoorstelbaar dom mensen kunnen zijn. En ook niet leuk om te zien dat niemand van de omstanders de tegenwoordigheid van geest heeft om je bij te vallen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *