De mammapletter

Als een huis zie ik tegen de mammografie op. Ik laat liever een liter bloed afnemen dan 2 minuten in die afschuwelijke plet-machine.  Als de eerste foto is genomen, vraag ik aan de radioloog of ik even een slokje water mag nemen voordat we verder gaan met de tweede. Een oude truc, want de kraan zit achter de monitor en op die manier kan ik alvast een sneak preview krijgen van het beeldmateriaal. Dat ziet er goed uit, ik zie geen helder witte plekken in de foto. Wederom niks aan het handje, stel ik tevreden vast.  Ik laat me nog een keer platdrukken in de martelmamma. Ook hierop is niks te zien, vanuit mijn ooghoek. Ik word nog even naar de wachtkamer gestuurd zodat de arts de foto kan beoordelen en ik hoor of ik kan gaan. Daar baal ik van, want ik had gedacht meteen weg te kunnen en nu kom ik misschien wel te laat op mijn volgende afspraak.

Na een kleine 10 minuten word ik weer binnengeroepen, op de mammografie zijn inderdaad geen afwijkingen gevonden (zie je nou wel)  Voor de zekerheid wil hij nog even met de echo kijken, uit routine en hij kijkt er zo verveeld en ongeïnteresseerd bij, dat ik zeker weet dat hij niet verwacht iets te vinden. Ik laat hem nog even de gleuf met de bobbeltjes zien en ook daar is hij niet van onder de indruk, mooi! Tijdens de de echo kijk ik mee op het scherm, nog steeds geen witte vlakken, stel ik tevreden vast. Wel veel zwart. Onregelmatig borstweefsel zegt de arts en dat klinkt niet nou bepaald zorgwekkend. Hij neemt een biopt, voor de zekerheid. Met een knal wordt er een stuk weefsel uit mijn borst geschoten, en ook nog een stukje uit de opzette klier  in mijn oksel.

Het valt me op dat de assistente die tot nog toe nogal haastig en ongeïnteresseerd was,  ineens veel vriendelijker reageert. Dus ik volg hun blikken nauwgezet, aan de arts is niets te merken, maar ik vind het apart als de assistente me ineens wil helpen met opstaan en mee wil lopen naar de mammapoli. Mammapoli?? Ik krijg de uitslag toch via de arts? Ze zegt dat dit de normale procedure is en dat dit soort uitslagen via de mammapoli lopen. Ze willen graag dat ik nu meteen een intake gesprek heb met de mammaverpleegkundige. Eh..onzin, dat is helemaal niet de procedure en ik heb er helemaal geen tijd voor. Ik wil gewoon een telefonische uitslag, volgende week.

Maar goed, dat gaat dus niet gebeuren en ik heb niets in te brengen, ik krijg de uitslag al op maandag en wel van de mamma verpleegkundige persoonlijk. Alsof ik niks te doen heb. Mijn agenda zit vol met afspraken, met veel pijn en moeite vinden we een gaatje tussen 2 afspraken wat inhoud dat ik maandag  van Purmerend naar Schiphol rij, van Schiphol naar Amsterdam, van Amsterdam weer naar Purmerend, van Purmerend weer naar Schiphol en vervolgens weer naar Purmerend, en dat alles met een marge van een krap kwartier. Pfffft, ik stem toe omdat ik vooral graag weg wil, ik sta op het punt een andere afspraak te missen. Onderweg naar kantoor staat mijn borst in de fik, ze kleurt spectaculair pimpelpaars in de volgende uren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *